صدای زنان

منم آن سقفِ خاموشی که سختی را بغل کردهسکوتِ بغضِ من در استکانِ چای می‌جوشدزنی از جنسِ باروتم، خطر بر سینه می‌کوبمکه بر اندامِ این باور، شبم جامه می‌پوشد

به پایِ نان و آزادی دوان در دامنِ آتشسکوتِ خسته‌ام آخر مبدل شد به یک فریادجهان در چشمِ من پاییزِ سرگردان و طولانیولی قلبم برآورده دلی از جنسِ این پولاد

کسی در خلوتِ شب‌ها ندید اشکِ نهانم راکه سرشار است آغوشم از این نجوایِ پنهانیبه پایِ خوابِ راحت، پایِ خندیدن برایِ طفلشوم گهوارهٔ جنبان در این دنیایِ طولانی

حدیثِ روزهایِ سرد و تکراری دگر رفتهملالِ روزگاران از ضمیرم رخت بربستهمن و تنهایی و دنیایِ پاکِ دلبری‌هایمکه اندوهِ زمانه هرگز این خاطر نکرده خسته

منم زن، شعلهٔ سرکش میانِ تیرگیِ شبمنم زن، آیهٔ روشن در این دنیایِ ویرانهز سوزِ خستگی‌هایم گلستان می‌شود برپابنا کردم برایِ قلبِ خود دنیایِ فرزانه

به نامم ثبت شد صبری که پایانش ظفر باشدکتابِ زیستن لبریز از این خر و تماشا شداگرچه قسمتم از زندگی اندوه و سختی بودشکستِ قامتِ من اوجِ فرّ و چشمِ دنیا شد

منم ریحانهٔ این خاک و روحم اندیشمند استنوشتم تا صدا باقی بماند در دلِ این شبجهانِ من خلاصه می‌شود در باورِ پاکمکه می‌خواند سرودِ اقتدارم را لبِ این لب

I am that silent roof that has embraced hardship,My unspoken grief boils in a glass of tea.I am a woman made of gunpowder, beating danger against my chest,While night wraps its garments around the body of my beliefs.

For bread and freedom, I run through the heart of fire,Until my weary silence finally turns into a cry.The world before my eyes is a long, wandering autumn,Yet my heart has forged within me a spirit made of steel.

No one has seen the hidden tears I shed in the solitude of night,My embrace is filled with these unspoken whispers.For the sake of peaceful sleep, for the laughter of a child,I become a gently rocking cradle in this endless world.

The tale of cold and repetitive days has now passed,The weariness of years has departed from my soul.There is me, my solitude, and my pure world of cherished affections,And the sorrows of time have never exhausted my spirit.

I am a woman, a defiant flame in the darkness of night.I am a woman, a radiant verse in this ruined world.From the burning depths of my exhaustion, a garden will bloom,For I have built a world of wisdom within my heart.

My name bears the mark of patience whose end is victory,The book of life has overflowed with wonder and spectacle.Though my share of life has been sorrow and hardship,Even my bent and broken stature has become a symbol of glory before the eyes of the world.

I am Rayhana of this land, and my soul is full of thought.I have written so that my voice may endure in the heart of this night.My world is held together by the purity of my convictions,And upon my lips, the song of my strength is sung.